Wereldtopper Lornah Kiplagat
verdedigt titel in Voorthuizen
'Hamburger is mijn bonus na
marathon'
door Gerard van de
Veen
Groet - Zaterdagmorgen 1
juni. Ik rijd zo halverwege de ochtend een zonovergoten Noord-Holland binnen,
op weg naar het dorpje Groet. De omgeving van dit dorp laat zien waarom dit
gebied zo in trek is bij veel toeristen en vakantiegangers: prachtige bossen,
mooie fiets- en wandelpaden, duinen en in de directe nabijheid van water, de
Noordzee. Vandaag heeft dit echter niet mijn grootste aandacht maar meer het
doel waarvoor ik naar Groet ben gereden: een gesprek met de Keniaanse
wereldtopper Lornah Kiplagat, die op woensdag 24 juli a.s. haar in 2001
behaalde titel op het snelle parcours in Voorthuizen verdedigt.
Koffie
met gebak, daar start ik mee. Niet Lornah Kiplagat, want die kende een andere
start: haar eerste training die dag zit er al op. Een pittige oefening in de
duinen. Ook een behandeling van haar fysiotherapeut Bert Borghans, zelf ook
geen onverdienstelijk loper, behoort die ochtend al tot het verleden. Maar
kwaliteitstrainingen zijn op dit moment belangrijk want er staan voor Lornah
een paar zeer belangrijke wedstrijden op stapel: een 10 km wegwedstrijd in New
York op 8 juni en de 10 km Peachtree Road Race in Atlanta op 4 juli. In deze
twee wegwedstrijden staan tal van wereldtoppers aan de start. Daarom is Lornah
erop gebrand om deze wedstrijden winnend af te sluiten. Want ook in Atlanta
verdedigt zij haar titel en adeldom verplicht nu eenmaal.
Hardlopen
vanzelfsprekendheid
Zoals
bij zo vele Keniaanse atleten begon ook voor Lornah het hardlopen als een
vanzelfsprekendheid. Al op 6-jarige leeftijd liep zij iedere dag naar school,
die zo'n 5 km van haar ouderlijke woning in Kipkabus lag. Al snel ontdekte zij
dat zij hardloopkwaliteiten had want gedurende haar lagere schooljaren was zij
de beste van haar klas. Daaruit volgden competities met andere scholen.
Vervolgens vonden selecties plaats voor de regio, daarna voor het district,
gevolgd door provinciale selecties en als laatste de selectie voor de
'nationals', de nationale top in Kenia. Bij de provinciale selectiewedstrijden
haalde zij nooit de plaatsen 1 of 2 zodat doorstoten naar de top er (nog) niet
in zat. "Een warming-up, daar begon ik niet aan. Ik was niet serieus genoeg
en aan de top nog niet toe", zo licht Lornah toe.
Na
haar highschoolperiode ging zij op zoek naar een job. "Inmiddels behoorde
ik al wel tot de nationale selectie. Ik werd benaderd door de Britse manager
Kim McDonald, die door anderen was ingeseind over mijn looptalent. Maar ik had
geen zin om met hem in zee te gaan omdat ik nogal wat negatieve verhalen over
hem had gehoord. Vrouwelijke atleten werden door hem als inferieur gezien en
moesten dagelijks van allerlei klussen doen voor de mannelijke atleten. Daar
had in geen trek in. Bovendien dacht ik bij hem nauwelijks serieuze kansen te
krijgen", aldus Kiplagat.
Europa
In
1995 werd Lornah benaderd door Markus Pinkpank, een jonge Duitse manager, die
haar uitnodigde om naar Europa te komen. Op dat verzoek ging ze in. Vanuit het
Duitse Hannover liep zij haar eerste wedstrijden in een voor haar volstrekt
ander deel van de wereld. Kiplagat keerde in datzelfde jaar terug naar Kenia om
zich vervolgens weer bij de nationale selectie te voegen. In 1997 begon voor
haar het grotere werk. "In de persoon van de Duitser Volker Wagner
(manager van diverse andere buitenlandse atleten, red) had ik een nieuwe
belangenbehartiger gekregen. Ik kon nu meedoen aan grotere races in Europa.
Wagner is van december 1996 tot april 1998 mijn manager geweest", zo
vertelt ze.
Verandering met gevolgen
1997
wordt het jaar dat voor een grote omwenteling zorgt in het leven van Lornah
Kiplagat. In dat jaar was zij gangmaker tijdens de marathon van Londen nadat ze
in dat jaar al de marathon van Los Angeles op haar naam had geschreven. Daar
ontmoette zij de Nederlander Pieter Langerhorst, werkzaam bij haar sponsor
Saucony, met wie zij tot dat moment slechts telefonische contacten had
onderhouden. Het bleek het begin van wat uitgroeide tot een vaste relatie.
Lornah daarover: "Hoewel ik heel veel van atletiek hou, komt Pieter voor
mij op de eerste plaats. In alles is hij mijn steun en toeverlaat. Hij weet wat
ik nodig heb en stimuleert waar nodig. Ook mijn management regelt hij. Ik heb
veel aan Pieter te danken. Daarnaast ben ik zelf in staat om negatieve zaken om
te buigen naar iets positiefs. En ik ben consequent in mijn trainingen. Dat
alles heeft mij gebracht tot waar ik op dit moment sta". Haar erelijst
laat zien dat dit op een plaats is waar menig atlete met een jaloerse blik naar
kijkt.
Nederlands paspoort
Na
eerder enige tijd in Alkmaar te hebben gewoond is Kiplagat vanaf juli 2001
inwoonster van Groet. Vlak achter de duinen beschikken zij over woonruimte waar
ook nog voor andere Keniaanse atleten ruimte is om van daaruit diverse
wedstrijden in Nederland en daarbuiten te lopen. Lornah heeft nog steeds de
Keniaanse nationaliteit, maar het is de bedoeling dat daar verandering in komt.
"Vanaf begin maart van dit jaar ben ik bezig met het verkrijgen van een
Nederlands paspoort. De gemeente Bergen, waar Groet onder valt, steunt mij
positief in dit verzoek. Onbekend is echter nog of, en zo ja wanneer ik dat
paspoort krijg. Ik zou echter graag al volgend jaar voor Nederland willen
uitkomen tijdens het wereldkampioenschap. En ik wil graag in de Nederlandse
kleuren uitkomen tijdens de Olympische Spelen van Athene in 2004. Nee, een
marathon loop ik daar niet want in die periode is het in Griekenland veel te
warm. Ik wil starten op de 10.000 meter en ….een gouden medaille".
Trainingskamp Iten (Kenia)
Een
aantal jaren geleden startte Lornah Kiplagat een trainingskamp in het op hoogte
gelegen Iten in Kenia, zo'n 350 kilometer van de hoofdstad Nairobi. Met haar in
de atletieksport verdiende geld investeerde ze vooral in de toekomst van
vrouwelijke Keniaanse atleten. Lornah legt uit: "Ik vind het belangrijk
dat ook Keniaanse atletes met talent, net zoals de mannen in mijn land, de
gelegenheid moeten krijgen dat talent te ontwikkelen. In Iten heb ik daar de mogelijkheid
toe geschapen. De accommodatie heeft plaats voor 38 atleten. Zo werden de
talenten van bijvoorbeeld Jane Kiptoo (vorig jaar 2e in Voorthuizen,
red.), Christine Chepkonga, Linah Cheruyot en Eveline Rotich ontdekt en
uitgebouwd. Zij hebben inmiddels in Europa de nodige resultaten geboekt. Maar
ook diverse Nederlanders, waaronder Neals Strik, Hugo van den Broek, Marco
Gielen, Vivian Ruijters en Aiduna Aitnafa, hebben inmiddels op hoogte in Iten
een stage afgewerkt. En niet te vergeten Luc Krotwaar. Hij liet in de Marathon
van Rotterdam zien dat trainen op hoogte positieve resultaten tot gevolg kan
hebben".
Absoluut hoogtepunt
Hoewel
Kiplagat al veel fraaie resultaten in haar carrière hoeft zij niet lang na te
denken over haar absolute hoogtepunt tot nu toe. "In januari van dit jaar
werd ik eerste in de Osaka International Ladies Marathon in Japan. Hoewel dit
niet mijn eerste marathonoverwinning was, was het wel de zoetste. Ik werd in
Osaka namelijk de eerste Afrikaanse vrouw die deze marathon winnend afsloot.
Dat gaf mij een heel bijzonder en voldaan gevoel". Een marathon kent voor
Lornah overigens nog een andere bijzonderheid. "In mijn eerste periode in
Duitsland kocht ik met een aantal andere atleten iedere week wel een hamburger.
Pas later kwam ik er achter dat dit voor een atleet nou niet bepaald de meest
ideale voeding was. Maar ik bleef het wel lekker vinden. Nu trakteer ik mezelf
na afloop van een marathon op een hamburger. Dan denk ik: dat is mijn bonus na
zo'n inspanning".
Hoewel
Lornah de Nederlandse nationaliteit heeft aangevraagd is het spreken van onze
taal nog geen automatisme. "Ik probeer het wel, maar ik ben nog een beetje
bang om het uit te spreken. Maar als ik eerlijk ben ben ik in dit opzicht
misschien ook wel een beetje lui. Ik doe liever wat andere dingen dan met een
studieboek in m'n hand zitten. Maar als mensen langzaam Nederlands praten, dan
kan ik het al behoorlijk goed volgen. En als we op bezoek zijn bij Pieter's
ouders, dan ben ik wel gedwongen om me in te spannen want zij praten uitsluitend
Nederlands. Na zo'n twintig minuten ben ik er dan aan gewend en kan ik het
volgen. Maar ik hoop dat ik, voordat ik de Nederlandse nationaliteit krijg, de
taal machtig ben".
Voorthuizen
In
Voorthuizen loopt Lornah Kiplagat dit jaar voor het eerst een wedstrijd op
Nederlandse bodem. Kiplagat is titelhoudster en in het bezit van een scherp
parcoursrecord. Haar vorig jaar in Voorthuizen gelopen tijd van 31.19 minuten
leidde tot een vierde wereldbesttijd in 2001. "Vorig jaar ging het
eigenlijk heel gemakkelijk in Voorthuizen", aldus Kiplagat. "Ik hoop
mijn beste tijd die ik in een Nederlandse wegwedstrijd liep (Tilburg 2000,
31.14 minuten, red.) in Voorthuizen te verbeteren en daarmee opnieuw een
parcousrecord te lopen. Een sub 31 minuten tijd zou heel mooi zijn. Belangrijk
voor mij om te weten is dat de organisatie in Voorthuizen mij graag aan de
start heeft. Ik voel me daardoor welkom, iets dat voor mij heel belangrijk is.
En als ik net zo veel support krijg van de vele toeschouwers als vorig jaar, dan
moet ik een heel eind kunnen komen. Want lopen in zo'n ambiance, dat is voor
iedere atleet heerlijk en stimulerend".
|
Paspoort Naam: Lornah Kiplagat Geboren: 1 mei 1976 in Eldoret
(Kenia) Woonplaats: Groet Burgerlijke staat: samenlevend met Pieter
Langerhorst Sport: (weg)atletiek Erelijst: 1e
plaats marathon Los Angeles (1997, 1998) 1e plaats marathon Amsterdam
(1999) 1e plaats Peachtree Road Race 10
km, Atlanta (2000, 2001) 1e
plaats Dam tot Damloop (2000) 1e plaats City Pier City loop
(2000) 1e
plaats Twintig van Alpen (2001) 1e plaats Dead Sea half marathon
(Israel, 2000) 2e
plaatsen in marathon van Chicago (2000), halve
marathon Egmond (2000) en halve marathon van
Lissabon (2001) 1e
plaats 10 km Glasgow (2001 en 2002) 1e plaats Osaka Int. Ladies Marathon,
Japan (2002) 1e plaats World's Best 10 km,
Puerto Rico (2001) 2e plaats World's Best 10 km,
Puerto Rico (2000 en2002) 1e plaats Crescent City 10 km, USA
(2002) 1e
plaats Monterrey Half Marathon Mexico (2002) 2e
plaats 10 km New York (8 juni 2002) |
Persoonlijke besttijden
3000
meter baan 8:52 Leiden, Nederland 2000
5000
meter baan 15:06 Hengelo, Nederland 1999
5
km weg 15:15 Trier, Duitsland 2000
4
mijl 19:33 Peoria, USA 2001
10 km weg 30:44 New York, USA 2002
15
km weg 47:38 Alphen, Nederland 2001
10
mijl 53:28 Beverwijk, Nederland 1999
20
km 1.03.54 Alphen, Nederland 2001
Halve
marathon 1.06.34 Lissabon, Portugal 2001
25
km 1.24.39 Berlijn, Duitsland 1997
Marathon 2.22.36 LaSalle Chicago, USA 2000
Bijzonderheden:
20
km Alphen (Nederland) 2001: Wereldrecord
Halve
marathon Lissabon (Portugal) 2001: 2e
wereldbesttijd ooit
10 km New York, (USA), 8 juni 2002 Snelste 2e plaats ooit in een 10 km wedstrijd en enige vrouw die 3 keer onder de
31 minuten liep
|
New York Mini marathon Stel
je voor, je loopt een nieuw persoonlijk record, je loopt een nieuw Keniaans
record, een nieuw parcoursrecord en je komt toch als 2e aan. Dat
overkwam Lornah Kiplagat op 8 juni tijdens een 10 km wedstrijd in New York. De
New York Mini marathon over 10 km kende een groot deelnemersveld met sterke
atleten zoals Deena Drossin, wereldrecordhoudster op de 5 km, Sonia
O'Sullivan, tweevoudig Olympisch kampioen Derarte Tulu (Ethiopië) en
winnaressen van de New York marathon als Ludmila Petrova en Adriana
Fernandez. Het
parcoursrecord in New York stond op naam van de Engelse Paula Radcliffe, dit
jaar debuterend en winnend in de Marathon van Londen. Zij noteerde in 2001
een tijd van 30.47 minuten. Kiplagat versnelde na ruim 3 km. Slechts de Marokkaanse
recordhoudster Asmae Leghzaoui kon volgen. Na zo'n 8 km plaatste de
Marokkaanse een demarrage die door Lornah Kiplagat niet kon worden
beantwoord. Leghzaoui finishte in een nieuw wereldrecord: 30.29 minuten!!
Kiplagat finishte in 30.44 minuten. Na
de race voelde Kiplagat zich vanzelfsprekend groots. Ze had het gevoel pas
aan het begin van haar carrière te staan. Voorthuizen…..Kiplagat is coming
!!!!! |
Wereldbesttijd Lornah
Kiplagat op 5000 meter
Lornah
Kiplagat testte zich, evenals vorig jaar, op een 5000 meter op de baan. Dat
deed ze op vrijdag 21 juni in Utrecht. Resultaat: 14.51.95 !! De beste
wereldprestatie op deze afstand in 2002. Jane Kiptoo, de nummer 2 van vorig
jaar in Voorthuizen, snelde naar een nieuw persoonlijk record van 15.19 minuten.