door Gerard van de Veen
Maartensdijk – Zijn
grootste successen dateren uit 1993 en 1995. In augustus 1993 werd hij in het
Duitse Stuttgart derde op de marathon tijdens het Wereldkampioenschap Atletiek.
In april 1995 werd hij tweede in de grootste marathon van Nederland, die van
Rotterdam. Zijn mooiste ervaring dateert echter uit december 1990: zijn eerste
ontmoeting met Nanja, die verder een belangrijke rol zou spelen in de carričre
van één van de beste marathonlopers die Nederland voortbracht: Bert van
Vlaanderen. In 1999 riep een achillespeesontsteking zijn carričre een halt toe.
Als kind voetbalde hij, van z’n 16e tot z’n 18e jaar deed hij aan wielrennen. Daarna greep het loopvirus Bert van Vlaanderen. “Hardlopen kreeg mijn interesse in 1982”, zo start Van Vlaanderen. “In dat jaar liep ik mijn eerste trimloopje en ik had daar direct veel plezier in. Na dat wedstrijdje kwam er meteen een sponsor naar me toe voor schoenen en kleding”. Daarmee was de start van een imposante loopcarričre een feit. “Maar”, zegt Van Vlaanderen, “een carričre is niet te plannen. Zoiets groeit. Je levert een bepaalde prestatie en van daaruit ga je verder”.
Op de marathon maakte Bert van Vlaanderen de meeste furore. “Mijn eerste succes op de marathon was in 1991. Ik was als haas in Rotterdam ingehuurd maar ik besloot gaande de race dat ik wilde doorlopen. Ik kwam uiteindelijk als eerste Nederlander aan in 2.12.48 en werd daarmee gelijk Nederlands kampioen. Ook dwong ik daarmee kwalificatie af voor het WK in Tokio. Dit kampioenschap heb ik echter aan me voorbij laten gaan”. Er volgden daarna nog 17 marathons, waarin hij in 1992, 1993 en 1995 nogmaals Nederlands kampioen werd.
De echte hoogtepunten voor Van Vlaanderen dateren uit 1993 en 1995. Hij vertelt daarover: “In 1993 werd ik in een zeer warm Stuttgart in Duitsland derde tijdens de marathon bij het WK atletiek. Dat was fantastisch om mee te maken. Mark Plaatjes, de tot Amerikaan genaturaliseerde Zuid-Afrikaan en Lucketz Swartbooi gingen mij voor. Het tweede hoogtepunt was toen ik in 1995 in de Marathon van Rotterdam tweede werd. Op beide hoogtepunten kan ik nog altijd met veel sportieve voldoening op terugkijken”.
Maar de mooiste ervaring deed Bert van Vlaanderen in december 1990 op. “Ik ontmoette toen Nanja, mijn partner. Samen hebben we een geweldige hardlooptijd gehad. Vanaf het begin van onze ontmoeting hebben we een bewuste keus gemaakt om samen voor het hardlopen te gaan. Nanja is dus altijd overal mee naar toe gegaan en dat was hartstikke handig. Ze masseerde me en fietste vaak ook met me mee om drinken aan te geven. Maar het was niet alleen handig, het was ook beregezellig. Want alleen op je hotelkamer zitten, dat is toch wel erg saai. We hebben samen een ontzettend leuke tijd gehad. We hebben veel van de wereld gezien en er van genoten. Nu genieten we volop van andere dingen. Alles op z’n tijd”.
De huidige bondscoach Gerard Nijboer zei een tijdje geleden in het blad RunnersWorld: “Toen ik in 1980 het Nederlands record op de marathon liep (2.09.01, red.), toen was ik verliefd op Carry, dat doet iets met je hormonen. Dan herstel je beter”. Heeft Bert van Vlaanderen zo’n zelfde ervaring? “Ik vind dat onzin. Dat weet je toch niet. Ik liep wel mijn eerste marathon toen ik zo’n vier maanden verliefd was op Nanja. Maar wie weet had ik wel harder gelopen zonder die verliefdheid. Ik deel die mening dus niet”.
Van Vlaanderen heeft zich nooit fulltime op het hardlopen willen toeleggen. Hij zegt: “Ik heb altijd gewerkt, soms wat meer, soms wat minder. De ene periode was dat 36 uur, de andere keer 10 uur per week. Ik heb naast het lopen altijd wat anders gehad. Het is toch niet gezond om de hele dag met lopen bezig te zijn. Andere contacten en interesses maken het leven leuk. Mijn ervaring is dat dat alleen maar positief heeft gewerkt. In tijden dat het lopen wat minder ging, bijvoorbeeld door blessures, heb je wat om op terug te vallen. In feite is atletiek voor mij altijd een bijzaak, een hobby geweest en dat is het nog steeds. Het is leuk dat ik het hardlopen kan combineren met het vaderschap. Mijn zoon Bjarne gaat graag mee in de babyjogger als ik een rondje train”.
“Ik werk nu drie dagen per week bij Front Runner. Dat zijn winkels met voornamelijk sport- en vrije tijdsschoenen. Ik werk daar op het hoofdkantoor en doe verschillende werkzaamheden. De andere twee dagen ben ik thuis bij Bjarne. Deze combinatie bevalt me prima”.
Zijn achillespeesblessure in 1999 verhinderde om zijn atletiekloopbaan op hoog niveau voort te zetten. “Uiteindelijk ben ik geopereerd met uiteindelijk na 2 jaar herstellen een goed resultaat. Ik heb, nadat ik hersteld was, hier en daar wel weer wedstrijden gelopen”. Maar doelstellingen heeft Van Vlaanderen niet meer. Humoristisch zegt hij: “Ik zie wel hoe het ‘loopt’”.
Welk advies kan een ervaren en succesvol loper als Bert van Vlaanderen nog aan andere atleten meegeven? “Doe gewoon, dan doe je al gek genoeg. Al dat overdreven gedoe van stoppen met werken, weinig of geen privéleven, het hele jaar door op hoogtestage, het is volgens mij allemaal niet nodig. Probeer het lopen gewoon te combineren met werk, gezin, en met andere hobby’s en sociale contacten. In sommige perioden lukt dat wat beter dan in andere. Maar het allerbelangrijkste is dat je plezier in het lopen hebt”.
|
Prestaties Bert van
Vlaanderen Nederlands kampioen marathon (1991, 1992, 1993, 1995) 15e Olympische marathon Barcelona (1992) 3e Wereldkampioenschap marathon Stuttgart (1993) 2e Marathon van Rotterdam (2.10.36, 1995) 45e Olympische marathon Atlanta (1996) P.r. marathon Rotterdam (2.10.27, 1998) 2x tweede NK 10.000 meter baan 2x tweede NK 25 km weg |