René van Zee eet en drinkt atletiek

DE FLYING REPORTER

door Gerard van de Veen

Bad Hofgastein – Wat deed hij niet in de atletiek? Welke functie is hem nog vreemd? Waar ter wereld kent men deze bevlogen atletiekman nog niet? Een kennismaking met René van Zee, grondlegger en van 1981 tot 1994 organisator van wellicht de mooiste crossloop in Nederland, de Sylvestercross in Soest. Voor deze cross verzorgde hij de afgelopen jaren nog de invitatie van de elite atleten.

René van Zee, van 22 februari 1949 te Goes, beoefende van 1968 tot 1982 de atletieksport. Op zijn palmares staan zeer acceptabele tijden, van de 1500 meter tot de 10.000 meter. Via AV ’56 in Goes, RKHAV, Altis (Amersfoort) belandde hij uiteindelijk bij SO Soest. Zijn laatste vereniging werd later omgedoopt tot AV Pijnenburg.

Na zijn actieve loopbaan bekleedde Van Zee nog talrijke functies. Van jurylid, trainer coach B van de groep midden-lange afstand tot voorzitter van AV Pijnenburg in Soest. Ook hij was een belangrijk inspirator van de aanleg van de atletiekbaan in Soest. Via tal van acties, zelfwerkzaamheid en het overwinnen van gemeentelijke politieke weerstanden lukte het hem om deze droom te verwezenlijken.

René van Zee is sinds 1989 trainer van de Soester atleet Dick van den Broek. Van den Broek, die in Voorthuizen opnieuw van start gaat in de Fortis prominentenloop 10 km, behaalde onder Van Zee een Nederlandse titel veldloop bij de A junioren. Voorts heeft Dick van den Broek een respectabele tijd van 2.19.45 uur staan als p.r. op de marathon. Ook had René van Zee in het verleden een aandeel in de successen van atleten als Mark Hilberts, Gert de Ruygt, Marion van den Broek, Eva Janssen en niet te vergeten één van de grootste talenten van Nederland, Adrienne Herzog.

René van Zee, van beroep fysiotherapeut, werkte in die functie van 1978 tot 1982 voor de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie. In die periode en functie begeleidde hij de Nederlandse ploeg bij zowel het Wereld- als Europees kampioenschap Atletiek.

Naast zijn beroep van fysiotherapeut heeft René van Zee vanaf 1983 een tweede beroep, namelijk dat van journalist. Vanuit deze professie was hij bij 3 Olympische Spelen aanwezig: die van Seoul, Barcelona en Athene. Daarnaast volgt hij naast alle grote internationale baanwedstrijden ook vele marathons. Zo was hij dit jaar al aanwezig in de Midwintermarathon van Apeldoorn, de Marathon van Zürich, Rotterdam, Londen, Salzburg, Wenen en de 25 km van Berlijn. De komende periode staan er nog tal van buitenlandse wedstrijden op zijn programma, waaronder het Wereldkampioenschap Atletiek in het Finse Helsinki en het WK halve marathon in het Canadese Edmonton.

In 1994 verhuisde René van Zee naar het Oostenrijkse Bad Hofgastein. Naast de uitoefening van zijn beroep als fysiotherapeut richtte hij een persagentschap op: Zeepress Austria. Daarnaast stichtte hij zijn Media Services en Event Consulting. Sinds 1995 werkt hij voor Leichtathletik Österreich als medewerker Austria Presse Agentur (het Oostenrijkse ANP). Vanuit die positie reist hij zo ongeveer de hele wereld over om grote wedstrijden te volgen. Deze persactiviteiten brachten hem in de afgelopen jaren veel atletiekplezier. Zo bouwde Van Zee in de loop der jaren vele internationale contacten op. Ook is Van Zee vaste correspondent voor De Hardloopkrant.

Over een aantal onderwerpen wil Van Zee wel wat kwijt. Hoe kijkt hij bijvoorbeeld aan tegen de Nederlandse wegwedstrijden? “Als je de lijst van beste wegwedstrijden bekijkt dan kom je tot de conclusie dat een betrekkelijk klein land als Nederland hoog scoort. Ook het hoge aantal exact gemeten parcoursen valt op. Kritiek op sommige wedstrijden is er ook: er zou een betere mixture moeten zijn tussen blanke en zwarte atleten”.

Hoe kijkt René van Zee op dit moment aan tegen het niveau van de Nederlandse atletiek? Daarover vertelt hij: “Het aantal lopers is toegenomen, het aantal talenten echter niet. Het niveau is in de breedte behoorlijk afgenomen. Ik heb het geluk gehad om van 1978 tot 1982 de Nederlandse ploeg te begeleiden met daarbij atleten als Jos Hermens, Gerard Tebroke, Schulting, Klarenbeek, Wiellart, Pont, Elly van Hulst en Carla Beurskens. Een dergelijke lichting krijgen wij in mijn ogen niet snel meer terug”. En als we het hebben over de Nederlandse atletiek, dan wil René één ding graag benadrukken: “De Fortis Marathon in Rotterdam heeft een groot aanzien in de wereld”.

Wat zou er volgens Van Zee moeten verbeteren? “De onderdelen waar we als Nederland sterk in zijn zouden ondersteund moeten worden, die nummers waar we zo ver achter liggen veel minder. Speerpunten zouden dan moeten zijn: horden, midden en lange afstand, sprint en de meerkamp. Verder zou er in mijn ogen een betere scouting van talenten ontwikkeld moeten worden. Ik heb echter de indruk dat het bij bepaalde trainers aan fanatisme ontbreekt. Trainers zouden een voorbeeld kunnen nemen aan Guido Hartensveld van het Team Distance Runners (TDR) en aan de groep van Has van Cuijk. Zij laten zien dat er wel degelijk mogelijkheden zijn”.

Over de wedstrijd in Voorthuizen zegt René van Zee tenslotte: “Net als de Sylvestercross in Soest is Voorthuizen ook klein begonnen en steeds beter geworden. Er staat al zoveel jaren een sterk veld aan de start. Het zou een uitstekende wedstrijd als Nederlands kampioenschap kunnen zijn. Voorthuizen staat hoog in de wereldranking, een internationale status zou niet misstaan”.